t h e b e a u t y c a l l s h e r s e l f b e a s t
lacking a middle way
from brothel to palace
from venus´ s bath to leprosy
from lilith to saint therese
from procuress to lady of the unicorn
from beatrix to meretrix from line to dot from temple to sand
from hipatia of alexandria to dust
from telescope to comet
from rita hayworth to the regenta
from white goddess to big swine
fox, snake, weasel
hag, bitch, doe, she-wolf
lone circe
with its hollow in the tide
from all the names of mr cohen
to all the films by mr allen
from the reverend´ s daughter to lesbia of ours
from the fairy melusine to mesalina
to mescaline and sweet neus
between opposites i live and love because my reason has no reason on earth
i was born a tear not knowing what i was doing here
i was born a beast with no mirror
with no frames of this kind
a mock of mediocrity
a she-machiavelli between reason of state and the rotten apple in the barrel
from berenice to ligeia
from belladonna to odalisque
valkyrie geisha
concubine
mare breaking into a square oneiric state
from here to there from up going down
from it to she
and she-snake
she-egg
she-sperm
she-soul
she-fire
going on endlessly
intensely
o s p o e m a s
d a b e l a d u r m i n t e
a b e l a i n s o m n i o
Son
aquela
costela abandonada nos mainzais
de ventre redondo coma ventre de mazá
de mans imposibles
acabándose
Son acabándome. E acabada nazo
como nace o mar do río que claudica:
Son a que se amplía a que se cuspe
a que durmiu mil anos e foi espertada.
Son a que hoxe
difunde as súas mans
súa palabra cúrvase coma un fino horizonte
sucesivo amarrado a ela mesma
Son a expulsada que mirou atrás
a espigadora coa lactación a ombros
a virxe cega
a desangrándose
a febra de herba
a que trafega a auga
Son comprometida sempre dende antes de nacer
son a noiva de cristo e de anticristo
a negación da alma e do entendemento
a comensal da néboa
Son a condenada a unha luva
a levantada en chapíns a medio metro do mundo
a que camiña detrás
con pés cosidos á fala
o sal que volve á auga
nada máis nacer
e o sexo broslado
A infatigable con lámpada de aceite
a que nunca durmía
e durmiu tres mil anos
Son a rostro, a cicatriz e a espera
son unha espello tranquilizando a mentiras
son a raptada
a botín
a obsequio
son a alianza entre dous pobos rivais
son a promesa dun grande imperio
a chave que seducirá ao tirano
a perruqueira que traizoará ao forzudo son
a causa final dun asedio e dun libro
a despeitada que fuxirá amante
a indesexable ansia
a que non sabe
A que sempre fala para que escoite o ar
a que sempre escrebe para a area suxa
a asimilada a todos os animais inferiores
a nobel indotada para a academia
a que se deixa bigote para ler a aristóteles
a mil unha do harén
ti mesma
A veleno administrado sabiamente
a soldado que se ouviu en soños salvadora da patria
a ígnea e a océana
e, cómo non, a tola
a doña juana a juana inés emily christine etheria
judith lilith sarasvati eva
ono no komachi
a maría a iahvé deus
a buda
Son a compradora compulsiva de compresas
a que rompe cuncas
e ten corcova.
A inclinada sobre o vertixinoso tapiz do tempo para que non ocorra
e descose
e deslé
e desenuncia
e descala
A que o desdeixa todo.
A ventre que dende sempre empurra.
A violencia
feita cabelo.
Son a profundamente habitante
son dun reino que é apenas este mundo
E á fin debo dicilo:
Son a que son
E sigo sendo
para Estefanía
a b e l a d i h o m e d e si
Se dixese de min un signo diría puntos suspensivos
diría tronco a agardar machado
diría avultamento
e medusa diría
e diría logo quen
e logo engadiría cómo
onde e por qué e cara onde
se move esta metade pola terra
coma se rabo de lagartixa seccionada
se cabeza parpadexando perante súa guillotina
se tronco de galiña procurando o seu bico por entre a morte
as cuestións infatigables que non caben en man en pregunta
se dixese de min froito mazá diría
así de alta e paraíso noméome
así de madrasta e hespéride
así de filla de guillermo tell
Todas as ecuacións permiten o meu nome
mais ata hoxe foi difícil concilialas
Durmo co meu sangue volto cara atrás
cara os sacrificios onde se concita o soño
O meu corpo que inspirou tanta vasilla
miña forma contenedor do mundo
o mundo feito de min e cun corno
cun sol
coa lingua brutalmente fóra
Hai varón en min ata a curva da última unlla
baixo a cal latexa o dedo que tentou tanto sonámbulo fuso
tanta droga para calmar as ansias
a vontade ingovernable
fame de saír canda o filósofo o navegante
o mago o contador de estrelas
o tafur o contrabandista
a sede desexo de abandonar un leito longo coma o seme dun príncipe
O home é metade deus
A metade da metade é pouca cousa
Tanto hai de min nela
a bela
ollerosa medieval cumprindo un prazo
ata levantándose coa súa bombilla súa hormona
ata súa xaqueca seu sari son min
seus peitos colgando seu pulso dobrado
empuñadura trizando urnas
seus aros ao colo seus pratos labiais
para multiplicar pretendentes
e non esquezamos a súa radiactividade
nin as súas escarificacións
súas escarificacións que son
coma puntos suspensivos na aberta boca do home
para Bea
a b e l a d i b e s t a d e s i
carecendo de término medio
do lupanar ao palacio
do baño de venus á lepra
de lilith a santa teresa
de celestina a dama do unicornio
de beatriz a meretriz de liña a punto de templo a area
de hipatia de alexandría ao pó
de telescopio a cometa
de rita hayworth á rexenta
de deusa branca a grande porca
lagarta bicha donicela
loba harpía raposa coella
solitaria circe
co seu oco na marea
de todos os nomes do señor cohen
a todos os filmes do señor allen
da nena do reverendo a lesbia nosa
da fada melusina a mesalina
á mescalina e á doce neus
en estremas vivo e amo porque a miña razón non ha razón no mundo
nacín lágrima sen saber qué facía aquí
nacín besta sen espello
sen marcos desta especie
burla á mediocridade
raíña consorte ou sen ela
maquiavela entre a razón de estado e a mazá podre no cesto
de berenice a ligeia
da beladona á odalisca
valquiria gueixa
concubina
egua que irrompe nun cadrado onirismo
de aquí alá de arriba abaixo
de o a a
e serpenta
ova esperma alma luma
carecendo de fin
intensamente
para Sandra
a b e l a s o ñ o
E baixo o docísimo dosel dese marco sen estrelas
cántos soños non tería a bela
a eterna
a muda
doncela
a cega
lacrimosa
madura
a pálida
a ablada
a escura
a de por sempre sen par vella durminte
para María
lembro que un día tropecei con el nunha desas ferias do libro, creo que foi en pontevedra, estiven a pouco de mercalo, porque nesas ferias os libros (algúns) non están mal de precio, pero creo que non me chagaron os cartos.
lembro que me chamara a atención o título, e creo que quixen mercalo para substituir ao que perdera naquel autobús…(houbo un tempo en que mercaba libros e libros de poesía).
cecais o cosmos nunca quixo que tivese os teus libros nos meus estantes ¿?
tempo despois, investigando sabe dios que na rede topei con esa parte do texto,
[ http://www.romaniaminor.net/ianua/Ianua06/12.pdf ]
bicas
Cristinha: estou completamente segura de que o cosmos non quixo que tiveses libros meus nas túas estanterías.
Vai ser moito mellor que nos leamos clandestinamente. Non vaia ser. Menos mal que a rede ás veces serve para algo.
Grazas polos teus comentarios. E máis e máis bicas.