Entón preparo un personaxe. Entón penso en Ángeles Gulín, extraordinaria potencia vocal que naceu en Ribadavia e foi aclamada en Montevideo.
Ser actor non é nada bo. Na nosa época os actores comportan como aristócratas. A aristocracia xa non procede das xestas militares, nin das xustas medievais.
A aristocracia agora procede da arte da simulación.
E terei un soldo digno. Antes os actores eran pobretóns, pícaros. Soterrados extramuros. Non eran exactamente cidadáns de proveito.
Agora terei un soldo digno pola miña arte de simular. O primeiro contrato que tiven na vida tamén foi como actriz. Seica os soldos máis dignos, ou máis esaxerados, proceden sempre da arte da simulación. Os xerentes de empresa, os políticos, os xuíces e maxistrados, os presentadores de tv as elites… non levan anos cultivando o simulacro como un delicado xardín?
Busco a Ángeles Gulín, sopranísima, unha voz semiesquecida. Entón deixo de escribir isto, e escoito.
